คันจิตัวแรกของคุณ

ต้นไม้ → ป่าละเมาะ → ป่าใหญ่

อีกหนึ่งแพทเทิร์น เริ่มจากต้นไม้หนึ่งต้น:

วางต้นไม้สองต้นไว้ข้างกัน:

ซ้อนต้นไม้สามต้นเข้าด้วยกัน:

木 → 林 → 森 หนึ่งต้น ป่าละเมาะ ป่าใหญ่ และ 森 แยกส่วนประกอบได้เป็น 木 + 林 — ต้นไม้หนึ่งต้นบวกป่าละเมาะกลายเป็นป่าใหญ่ ทุกหน้าคันจิใน Kakuso จะโชว์แผนผังแบบนี้

นี่คือสิ่งที่จะเจอในพจนานุกรม

ทุกหน้าคันจิในพจนานุกรมเรามีแผนผังวิเคราะห์ส่วนประกอบ — แบบเดียวกับที่คุณเพิ่งเรียนนี่แหละ จัดแสดงเป็นแผนภาพต้นไม้ นี่คือหน้าตาที่คุณจะเห็นเมื่อเปิดดู 明 และ 森:

จิ้มที่คันจิตัวไหนก็ได้เพื่อเปิดหน้าพจนานุกรมเต็มๆ ดูข้อมูลการอ่าน, ความหมาย, คำตัวอย่าง และแผนผังแยกส่วนประกอบทั้งหมด

คำศัพท์ภาษาญี่ปุ่นจริงคำแรกของคุณ

คุณรู้แล้วว่า 明 แปลว่าสว่าง แต่ในภาษาญี่ปุ่น คันจิไม่ค่อยอยู่เดี่ยวๆ — มันต้องคู่กับฮิรางานะ:

เห็นฮิรางานะ るい ที่ต่อท้ายคันจิมั้ย? นั่นเรียกว่าโอคุริงะนะ — แปลตรงตัวว่า "คะนะที่ตามมา" มันคือหางฮิรางานะที่เปลี่ยนรากคันจิให้กลายเป็นคำที่สมบูรณ์ ตรงนี้ 明 ให้ความหมายว่า "สว่าง" และ るい ก็เปลี่ยนมันเป็นคำคุณศัพท์ (เหมือนกับ "ห้องนี้สว่าง")

นี่คือการทำงานของภาษาญี่ปุ่นจริงๆ คันจิแบกความหมายหลัก ฮิรางานะเสริมไวยากรณ์ และคุณก็รู้จักตัวอักษรทุกตัวในคำนี้แล้ว — คันจิจากบทนี้ และฮิรางานะจากบทแรก

ลองเขียนทั้งคำเลย

ฝึกเขียน 明るい พร้อมเช็คลายเส้น — คันจิกับฮิรางานะอยู่ด้วยกัน เหมือนกับตอนที่คุณเขียนประโยคจริงๆ

เมื่อชิ้นส่วนมันไม่ได้บอกเล่าเรื่องราว

ไม่ใช่คันจิทุกตัวจะตรงไปตรงมาแบบ อาทิตย์+จันทร์=สว่าง ดู 気 — มันแปลว่า จิตใจ อารมณ์ อากาศ พลังงาน ลองดูส่วนประกอบของมัน:

ส่วนบน 气 เรียกว่าหมวด "ไอน้ำ" ที่เหลือ — 𠂉, 一, ⺄, 㐅 — เป็นรูปทรงเล็กๆ ที่ในญี่ปุ่นปัจจุบันไม่ได้มีความหมายในตัวเอง การเข้าใจรากศัพท์โบราณมันเกินจำเป็นสำหรับผู้เรียนส่วนใหญ่ แต่คุณก็ยังสามารถแยกคันจิเป็นชิ้นส่วนเล็กๆ พวกนี้ได้ ซึ่งมันจะโผล่มาซ้ำในตัวอักษรต่างๆ และบางครั้งพวกมันก็มีชื่อเฉพาะเพื่อช่วยให้คุณจำได้ง่ายขึ้น

นี่คือหัวใจสำคัญ: ต่อให้คันจิจะไม่มีเรื่องราวสวยหรู คุณก็ยังแยกมันออกเป็นชิ้นส่วนที่คุณคุ้นเคยได้ พจนานุกรมเราจะจัดการแยกส่วนให้ แล้ว FSRS-6 จะจัดการเรื่องเวลาทบทวนที่เหลือให้เอง

หาอะไรก็เจอในพจนานุกรม

พจนานุกรม Kakuso มีคันจิกว่า 10,000 ตัว และคำศัพท์กว่า 200,000 คำ คุณค้นหาด้วยตัวอักษรญี่ปุ่น, ความหมายภาษาไทย, การอ่านแบบฮิรางานะ, หรือแม้แต่โรมาจิ — แล้วเอามาผสมกันได้หมด

สังเกตนิดนึง: มันจะมีหน้าคันจิของ 気 (ตัวอักษรเดี่ยวๆ พร้อมทุกการอ่านและความหมาย) และรายการคำศัพท์แยกออกไปอีกเช่น 気 ที่อ่านว่า け (สัญญาณ, ลาง) ตัวอักษรเดียวกัน แต่เป็นคนละคำ คนละการอ่าน คุณเพิ่มแต่ละอันเข้าสู่รายการเรียนแยกกันได้ — ฝึกเฉพาะสิ่งที่คุณต้องการจริงๆ

ทีนี้ลองเขียนดู

ระบบเช็คลายเส้นแบบเดียวกับตอนฝึกคานะ — แต่คราวนี้คุณกำลังเขียนตัวอักษรที่มีความหมาย

ลองค้นในพจนานุกรม

คันจิแต่ละตัวมีหน้าพจนานุกรมเต็มๆ ที่มีทั้งการแยกส่วน, การอ่าน, ความหมาย, และคำที่ใช้บ่อย